Een manier om met schuldgevoel om te gaan.

Schuldgevoelens knagen en kosten je heel veel energie. Ze gaan samen met veel herhalende gedachten. Had ik maar. Als ik het nu anders had gedaan. Had ik niet beter. Je bent net een hamster in een tredmolen.

Onderzoekers schatten dat mensen ruwweg twee uur per dag een milde vorm van schuldgevoel ervaren, vijf uur per week een gematigde vorm en drie en half uur per maand een ernstige vorm. In sommige gevallen blijven schuldgevoelens jarenlang bestaan en soms zelfs tientallen jaren.

Ik schrik daarvan, maar ze tellen dan ook dat doosje chocolade dat je hebt opgegeten terwijl je zou lijnen mee en de leugentjes om bestwil waar je je schuldig over voelt. Maar hoe ga je om met de springer die op de rand van een balkon staat en tijdens jouw reddingsgreep tussen je handen weg glipt. Of het dodelijk ongeluk dat je veroorzaakt tijdens het aanrijden. Of als je moet kiezen wie je wel of niet redt. Schuldgevoelens waar je jaren mee rond kunt lopen en die door kleine speldenprikjes weer actueel worden.

Verlos jezelf met de volgende stappen. Want ik geloof dat het leven niet bedoeld is om te lijden.

Stap 1. Welke mindset heb je?

• Geloof je dat je verder kunt en mag leven zonder schuldgevoel? Kun je je voorstellen dat dit knagende gevoel weg is?
• Geloof je dat je de rest van je leven gebukt moet gaan onder schuld? Geloof je dat je levenslang moet boeten voor je daden? Weet dan: Dit hoeft niet zo te zijn.

Je voelt je schuldig om iets dat jij hebt gedaan: Ik heb een fietser aangereden.  Je geeft anderen de schuld van iets dat ze jou hebben aangedaan: Je bent op de fiets aangereden door een automobilist.
Bevrijding kan pas plaatsvinden indien je beide kanten aanpakt. Voor het onderbewuste is er geen verschil tussen jezelf schuldig voelen en een ander beschuldigen. Je kunt jezelf niet bevrijden van schuld als je telkens anderen beschuldigt, of vindt dat er altijd een schuldige aangewezen moet worden.


De natuur streeft naar een toestand van maximale entropie zoals de tweede wet van de thermodynamica dit beschrijft.

Wat!?!

Ik zal het uitleggen.
Neem dit glas met water en ijsklontjes. De watermoleculen kunnen zich vrijelijk door het water bewegen, ze kunnen op iedere plaats in het glas terecht komen. Vloeibaar water heeft een hoge entropie. De watermoleculen in het ijsblokje blijven op hun plaats. Het ijsblokje heeft dus een lage entropie. Langzaamaan smelt het ijsblokje en de watermoleculen uit het ijsblokje vermengen zich met de watermoleculen in het glas. Hierdoor neemt de totale hoeveelheid vloeibaar water toe. Niet alleen de totale hoeveelheid vloeibaar water neemt toe maar ook de entropie van het geheel. Omdat de natuur streeft naar een maximale entropie volgt daaruit dat het in stand houden van een lagere entropie energie kost (een vrieskist heeft steeds weer elektrische energie nodig om het temperatuurverschil in stand te houden).

Schuldgevoelens die langer aanhouden dan 2 maanden worden ijsblokjes. Deze lage entropie past niet bij hoe het in de natuur is bedoeld. Ook al is het waar dat je schuldig bent dan nog is het de bedoeling dat je de vastgehouden energie die hierbij past laat oplossen in het geheel.

Stap 2. Laat los.

• Maak tijd vrij. Deze 10 a 15 minuten vallen in het niet bij de jaren dat je met schuldgevoel rond loopt.
• Neem een glas water en leg hier twee ijsklonten in ( één voor alle momenten dat jij schuld had en één voor alle momenten dat jij iemand anders de schuld gaf).
• Zie hoe jouw schuldgevoel oplost in het geheel.
• Laat voor de laatste keer de gehele stroom van gedachten en gevoelens  van schuld uit je hoofd in de ijsblokjes stromen om ze vervolgens te zien oplossen in het geheel.
• Als de ijsblokjes  zijn opgelost schenk je het water bij een plant of giet het in de gootsteen. Dit is het laatste moment waarop je nog tijd en aandacht schenkt aan schuldgevoel.

Geniet je van je verworven vrijheid.